ชื่อ : เพชรชมพู
เพศ : ผู้
อายุ : 1 ปี 3 เดือน
สี : ขาว มีลานสีเทาอ่อนๆ คล้ายลายเสือ
อุปนิสัยส่วนตัว : ดื้อสุดๆ เอาแต่ใจ ช่างเลือก (ทั้งอาหาร ของเล่น หรือแม้กระทั่งทรายที่ใช้อึอึ๊ ก็เลือก -_-") แต่เวลาทำความผิดหรือเจ็บตัวมานี่จะอ้อนแบบสุดๆ ประมาณว่าเห็นแล้วดุไม่ลง
มาอยู่บ้านวันแรกก็ตัวเล็กนิ๊ดเดียว เพื่อนแม่เค้าไปเจอเจ้านี่ถูกทิ้งอยู่ที่กองขยะหลังโรงพยาบาล ตัวอื่นๆ เค้าก็เก็บไปกันหมดแล้ว เหลือเจ้านี่แหละ คงจะหลบอยู่ เพื่อนแม่เค้าก็เลยเอามาให้เพราะเห็นว่าเราชอบแมว หุหุ ดูแววตาสิคะ อ้อนสุดๆ มาตะกายใหญ่เลย ผิดกะตอนนี้เลย ไม่เห็นมันอ้อนเลย มันเชิดใส่อะ
มาวันแรกไม่ยอมกินอะไรเลยค่ะ ต้องซื้อกุ้งเผามาให้กิน กินแต่ตรงมันที่หัวกุ้ง -_-" แววมาซะแล้ว วันแรกก็กินของแพงเลยอะ เก็บมาจากกองขยะนะเนี่ย ทำไมทำตัวไฮโซงี้อะ ดูๆแล้วเหมือน กอลั่ม เรื่อง Load of the Ring เลยอะ เกือบจะตั้งชื่อนี้อยู่แล้ว ดีนะแม่ห้ามไว้ก่อน หุหุ "ของรักของข้า" พอ 10 วันผ่านไป โอ้โห! โตขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ ขนที่ตัวหายฟูแล้ว ไม่ผอม ตัวเล็กกระจิ๋ว เหมือนมาวันแรกเลย ช่วงนี้กำลังอยู่ในวัยออดอ้อนเลยค่ะ ชอบปีนขึ้นมาบนตัว ไม่รู้ลูกแมวหรือลูกลิงกันแน่
วันเวลาล่วงเลยไป เพชรชมพูก็เริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ แต่ยังคงความน่ารักเหมือนเดิม ลูกคนสุดท้องของบ้าน ร๊ากกกก!! กานทู้กคน จะกัดยังไงพ่อก็ไม่เคยว่า กัดพ่อจนเบื่อแล้ว เพชรก็จะหันมาเล่นงานแม่ต่อ และแล้ว เหยื่อรายสุดท้ายของบ้าน หุหุ พี่บัวนี่เอง
แล้วเพชร ก็โตวันโตคืน เติบโตมาอย่างมีความสุข กับตำแหน่งลูกคนเล็กของบ้าน ได้ไปเที่ยวทะเลด้วย @^_^@ พี่บัวพาไปบางแสน
แต่แล้ววันหนึ่ง ขณะพี่เพชรเล่นอยู่เพียงลำพัง ก็มีเสียงร้องของเพชรดังขึ้น ทุกคนในบ้านรีบวิ่งไป เห็นเพชรนอนร้องดิ้นอยู่ที่พื้นใต้โต๊ะ ตอนแรกทุกคนนึกว่าโดนตัวอะไรกัดหรือเปล่า แต่ก็ไม่มีร่องรอยอะไร เราจึงอุ้มเพชรออกมาจากใต้โต๊ะ มาดูกันให้ชัดๆ ตามตัวไม่มีแผลอะไรเลย แต่เหมือนขาจะเจ็บ พอเอามือไปแตะดู เค้าก็จะร้องครางออกมา ตอนนั้นดึกมากแล้ว และบ้านก็อยู่ค่อนข้างห่างไกลความเจริญ รุ่งเช้าจึงรีบพาเพชรไปหาหมอ คุณหมอบอกว่า เค้าไม่ได้กินนมแม่ตั้งแต่เด็ก ทำให้กระดูกเปราะ กระทบเทือนนิดหน่อยก็อาจจะหักได้ ให้ระวัง คุณหมอจึงเข้าเฝือกอ่อนมาให้
หลังจากเหตุการณ์นี้ผ่านไป ทุกคนก็ระวังเรื่องการเล่นของเพชรมาขึ้น คอยดูให้เพชรอยู่ในสายตาตลอด แต่เพชรเป็นแมวที่ไม่ค่อยร้องค่ะ ไม่เหมือนตอนมาวันแรกเลย แหกปากซะลั่น เพราะเพชรเงียบมาก เวลาเรียกก็มักจะยื่นหน้าออกมามองว่าเราเรียกทำไม แต่เขาไม่ขานรับ บางทีเราก็ไม่เห็น ก็เรียกกันอยู่นั่นแหละ ทั้งๆ ที่เพชรอยู่ตรงหน้า พอหันไปเห็น เพชรก็ทำหน้าเซ็ง ประมาณว่า เรียกกันอยู่ได้ ก็อยู่ตรงนี้ไงล่ะ ดูมาน! -_-" คนเค้าเป็นห่วงนะเนี่ย
ทั้งบ้านจึงลงมติกันว่า จะซื้อกระพรวนมาให้เพชรใส่ ได้ผล! หุหุ คราวนี้ไม่ว่าจะทำอะไรเราก็จะได้ยินเสียงกระพรวนตลอด
แต่แล้ว... วันหนึ่ง เสียงกระพรวนดังขึ้นตลอด หันไปดู เพชรก็เกาที่ต้นคออยู่ อืม! สงสัยอากาศจะชื้น ไปดูซะหน่อย เผื่อจะเป็นเชื้อราหรือเปล่า
กรี๊ด! ค่ะ กรี๊ด! มดดำมันมาอยู่ที่ปลอกคอะคะ เราวิ่งไปหยิบกรรไกรมาตัดปลอกคอทิ้งไปเลยค่ะ คงจะพึ่งมาขึ้น เพราะเล่นกันอยู่ตลอดก็ไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่รู้ว่าเพชรเค้าไปทำอะไรเปื้อนมาด้วยหรือเปล่า มดเลยมาขึ้น ดีว่าเพชรไม่ได้โดนมดกัด คงแค่รำคาญเลยเกา ทีนี้เลิกใส่เลยค่ะ ปลอกคอ อาศัยคอยดูเค้าบ่อยๆ แบบเดิมดีกว่า เพราะว่ามีบางวันที่ไม่มีคนอยู่บ้าน เพชรต้องอยู่คนเดียว ถ้ามดมาขึ้นอีกจะอันตราย
หลังจากนั้นเพชรก็หายไปหลายเดือน แต่ก็กลับมาอย่างปลอดภัย
ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับแมว
